06 Ekim 1969- Ankara
Mantığım "Olmaz böyle şey! Gelemezsiniz siz bir araya, imkânsız!" derken, kalbim sürekli seni çağırıyordu,
Bir yandan içimdeki çocuk nedensiz, sebepsiz sana doğru koşarken,
Bir yandan da gerçekler aklıma geliyor, bir yanım da senden kaçıyordu.
Rüyamda görsem inanmazdım, insan başına gelince anlıyormuş,
Dedim, bu nasıl iştir ki, ellerimiz birleşmeden kalplerimiz birleşmiş,
Demek ki ruhlarımız da birbirine eşmiş,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta