Sinan Yıldızlı Şiirleri - Şair Sinan Yıl ...

Bana çok şey öğrettin sen,
Aşk'ı öğrettin,alışmayı,bağlanmayı,bir kadını bağrına basıp, ölünceye kadar o kadına sadık kalmayı öğrettin.
Tutkuyu öğrettin sen bana,
Yarına inanmayı,özlemeyi,beklemeyi,huzur denen kavramı,
vuslat denen bayramı öğrettin.
Beni bilirsin sana sarıldığımda hep içim geçer kollarında,

Bir mevsimi olmalı insanın..
Hani en sevdiği renk gibi,
Tuttuğu dilek gibi,aşk gibi,yürek gibi.
Tüm hayatını bir tek mevsime sığdırmak gibi.

Bir doğuşu olmalı insanın..

Geceyarası bir sevda bu...
Ne kapanası var, nede kanayası,
Zaten hiç bir gün ışığıda kabullenmez bu çılgın esareti,
Karanlıktan korktuğum gibi korkardım sevdalanmaktan,
Bende ki bildiğin deli cesareti,
Zor olan her şeyi seviyorum,

Kayıtlara geçsin hakim bey ...!
bu bir aşk-ı müdafa dır,
bu aşkın tek suçlusu ben değilim,
uykuyu haram kılıp gözlerime,
gecelere doldurduğum efkar onun eseridir,
hiç hesapta yokken kundakladı yüreğimi,

Ne çok ümitsiz kadın tanıdım ben...
Hepsi bir sevdada yarım bırakılmış,
Hepsinin saçlarında bir avuç hayal kırıklığı,
Ve hemen,hemen hepsinin hikayesi de aynı,
İnandığı değerler üzerine hesapsızca güvenen,
Güvendikçe güçsüzleşen,

Kurşuni bir hasretin bekçisiyim bu aralar,
Sen vuslata ömür biçip gittiğinden beri,
ben tüm şiirlerde büyütüp,
avaz avaz yaşıyorum seni.
Herkesin yarası kendini acıtır biliyorum ama,
sanki ben daha çok kanıyorum bu gidişin ardından.

Saat sabahın beş'i.
Ahraz bir kent'in çığlığındayım sevgili.
Üstelik hiç olmadığım kadar yorgunum bu defa.
Yorgunum çünkü sırtımda koca bir yük yokluğun.
Yorgunum,çünkü meftunu olduğum bir aşkın,
maktulü de olmak varmış öğrendim.

Sana söz veriyorum kalbim....!
Bir daha kimsenin seni kırmasına izin vermeyeceğim.
Artık kendi bildiğim doğrularımla hareket edip,
ona göre değer vereceğim.
Kimse üzülmesin diye susmaktan kurtaracağım dilimi.
Kimsenin son durağı olmayacağım artık.

Sana söz veriyorum kalbim....!
Bir daha kimsenin seni kırmasına izin vermeyeceğim.
Artık kendi bildiğim doğrularımla hareket edip,
ona göre değer vereceğim.
Kimse üzülmesin diye susmaktan kurtaracağım dilimi.
Kimsenin son durağı olmayacağım artık.

Bir uzak şehirdeyim şimdi...
Herkes'ten uzak,
Her şeye yabancı,
Kendim dahil herkese küsüm bu şehir'de
Dilini hiç bilmediğim bu kentin sokakları sessizliği ile sarıyor beni,
Çok ta sermayem yok aslında yaşamak adına,