Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kendini kaybetmiş, kendine garip,
Bir yolcu görürsen, beni hatırla,
Dünyanın derdiyle, garip muzdarip,
Ölünce yazılır, bir kaç satırla.

İnsanca bakmayan bütün düzenler,
Onlardır milleti toplu ezenler,
Kendini beğenmiş bir kaç zibidi,
İlahlık taslayıp halkı üzerler.

Tüm GÜZELLİKLER BİRLİKTELİKLE SAĞLANIR,
BİRLİKTELİKLE GÜZELLİĞE ODAKLANIR.
GÜZELLİĞİN HAKİM OLDUĞU YERDE İSE,
BÜTÜN ÇİRKİNLİKLER KÖŞE BUCAK Saklanır

Birlikten hedefe ulaşılır,
Birlikten tüm engeller aşılır,
Birliği görenlerce şaşılır,
Birlikten kuvvet doğar kardaşım.

Bir Fidan yetmez bize,
Fidanlar çoğalmalı,
Yalvardık Rabbimize,
Bulutlar dağılmalı,
Her kim ki düşman bize,

IŞIĞA HASRET

Tünel uçsuz bucaksız, bense ışığa hasret,
Her çözüm kabulümdür, hiç seven eder mi ret,
Her nereye baktıysam, her nesnede sen varsın,
Ruhumu bile yaktı, gönlümdeki hararet.

Bir gonca gül gibiyim gönlümü hiç açmadım

Ne sevdim ne sevildim sevgiyi hiç tatmadım

Estin şu yüreğimden ılık bir rüzgar gibi

Atmış sekizler yetmiş sekizler, gençlerimizi kaybettiğimiz yıllar,
Birer birer kayboldular gökyüzünden, parlayan o büyük yıldızlar.

Yaratma Hakkın işi,
Takar ve çeker fişi,
İnsanlığın nüvesi,
Bir erkekle bir dişi.

Birden geldim bire doğrudur yolum
Bir ile başlıyor hayat okulum
Fıtratın yoludur önerilen birr
Bire tabi oldum ve bire kulum