Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Bilene sor demişler adamın birine,
Adam da gelip bana sordu bildiğin ne,
Dedim ki bak benim bildiğim tek şey vardır,
O da bilmediğimi biliyorum biline.

Mevlam biliyor ya bilmem gerekmez
Allah'a inanan yarından ürkmez
Yarınların Rabbi benim de Rabbim
Müminim diyenler hiç şüphe etmez

Oysa sen bilmeliydin çekip giderken benden,
Boynu bükük bir öksüz, kaldım benden gidenden,
Söyler misin ne idi seni vefasız kılan,
Bilmeliydin seninle, gitmek ister bu beden,

İki bin yirmi üç yirmi beş Temmuz
Ben bilmem bilemem bilen Rabbimdir
Namus şereftir haysiyettir namus
İmanı taşıyan yalnız kalbimdir

Durduk yere kimsenin nasırına basmayın
Makul olmayan söze sakın kulak asmayın
Çok şey bilebiliriz inanın bilmek yetmez
İnsanı insan bilin sakın haddi aşmayın

Haziranın yirmi ikisi
Kendini bilmeli her kişi
O kendini bilmeyen var ya
Yalan dolan olur her bir işi

Haramı helali bilmeli insan
Özür dilemeyi bilmeli insan
Pişmanlık duymayı bilmeli insan
Tövbe etmesini bilmeli insan
İnsan olduğunu bilmeli insan
"Hel yestevillezine yalemune vellezine la yalemun"

Bir çırpıda beni nasıl silmişsin

Defterlerde gördüm silgi izleri

Yerime birini hemen yazmışsın

Birdir bizim ilahımız
Bilirim çok günahımız
Tövbe ettik pişman olduk
Tek dileğimiz affımız

Bugün günlerden bayram
Bayramda oruç haram,
Netimin peşindeyim
Bilirim fıtrat daram.