Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Her kim olursa olsun, davet vardır Cumaya
Dilenen her ne varsa, varın Haktan ummaya,
Açıktır kapıları, insanım diyenlere,
Buyur gel kardeşim, gel gidelim Camiye.

Ey ölmez gibi davranan
Hani baban hani anan
Bugüne kadar hiç kimse
Olmadı cehenneme dayanan

Mart ayının on biri Cumartesi
Uzaktan hoş gelir davulun sesi
Akıllı kişi odur her olaydan
Mutlaka kendine çıkarır dersi

Ey katiller anlıyorum ki Müslüman değilsiniz
Canı siz yaratmadınız neden can almaktasınız
Yapılanlardan anlıyorum insan da değilsiniz
Allah aşkına kimin davulunu çalmaktasınız.

Ewro roja Êneyo
Dawê ma merdımeyo
Kám düjmünê merdımo
İmanê çı pineyo

İro dawiya hefteye
Hevalno rabın sübeye
Xwestınamın jı Xwedêra
Jı kesira bela neye

Kimseyi yok sayamam
Sözlerimden cayamam
Ben kendi düşüncemi
Hiç kimseye dayamam

Yıllarca ağladım göz yaşı döktüm
Teselli edecek kimsem olmadı
Kaderin önünde boynumu büktüm
Artık dayanacak gücüm kalmadı

Bahar mevsiminden hiç bir eser yok

Göklere yükseldi ağıtlar
Kanlara bulandı kağıtlar
Analar babalar çocuklar
Acıya nasıl dayanacaklar

Önce kendini oku
Sonra çevreni doku
Var olana değer ver
Değişme varla yoku