Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ÇEKEMEM DİYEMEZSİN

Sarardı yapraklı, ömür denen ağacın
Biter diye bekleme bitmez gözyaşın acın,
Arkandan ağlayacak yalnız ananla bacın,

Yan yattı mı tekerin
Ağırlaşır çekerin
Çalışmaktan vazgeçme
Beteri var beterin

Yine güneş çekildi, terk etti gökyüzünü,
Eylemine dikkat et, çek et dedi sözünü,
Sakın ha kul hakkıyla, çıkma yüce divana,
Kul hakkıyla çıkarsan, döveceksin dizini.

DİYARBEKİR MEMLEKETİM,
İLİKLİ DURUR CEKETİM,
İNSANLIK VE DİYARBEKİR,
VAZGEÇİLMEZ ETİKETİM.

Zalimin ibadeti, kendisine tapmaktır,
Doğru yolu bırakıp, eğri yola sapmaktır,
Bilerek isteyerek, şeytandan rol kapmaktır,
Zalimler insanlığa, ihanet etmektedir,
Cehenneme iblisle birlikte gitmektedir.

Şerefsizin adı beşar,
Bu utanmaz neden yaşar,
Bu gidişle sanıyorum,
Beşar Cehenneme koşar.

HEL YESTEVİLLEZİYNE YEALEMUNE VELLEZİYNE LA YEALEMUN

Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu der ayeti kerime,
Nasıl bir olsun bilen uymalı değil mi öğrendiklerine,
Bilmeyenin niçin ve nasıl bilmediğidir önemli olan,
Bilen bildiğiyle amel etmişse kavuşur nimetlerine,

Ne Kürtlük bir dindir, ne Türklük bir din,
Dünyaya aittir, bu tür kimlikler,
Cenneti kalıcı, bir mekan edin,
Irkçılık yapacak, cehennemlikler

Adı sanı duyulmaz nice padişahların,
Esbabı mazlumlardan, aldıkları ahların,
Kibir dünyada terfi, mahşerde tenzil sağlar,
Cehennem mekanıdır, zulüm yapan şahların.

Al birini vur ötekine,
Bunlar sarılmışlar kine,
Dünya malına tapmışlar,
Doğru cehennem sirkine.