Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Kişi kendisini muttaki saydı
Bela denen anttan, çok çabuk caydı,
Kılıfı uydurdu, haddi aşmaya
Musalla önünde, mecburen aydı

Mehdiya me Qür'ane,
Xüdaye me Rahmane,
Gotına Peyxambera,
Jı mominra dermane

Ben Mehdiyi beklemem,
Ona ümit beslemem,
Allah var Peygamber Hak,
Gayrısını bilemem.

Kuran hiç bozulmamış,

Akif'i nasıl bilirdiniz diye sorsanız bana
Ne tavana uzak dururdu Akif, ne de tabana,
Akif'in tek derdi vardı kul olabilmek Rahmana,
Maddeyi çıplak görürdü, elbise diyordu mana,
Ne başağa yabancı kalırdı o, ne de samana,
Amelde sorun yaşanır, garip kalınmışsa imana,

İmanı kuşananlar ölmeden geri dönmez
Ölümden korkanlara bilin ki mümin denmez
Ezanı okuduysak namaz kılmamız gerek,
Şehadetin bedeli hiç bir şeyle ödenmez

Çanakkale'de herkes Mehmet diye anıldı

Güçlüler daha fazla empati yapmalıdır,
Güçlülük haksızlığa, yol açarsa felaket,
Güçlü gücüne değil, tek Hakka tapmalıdır,
Aksi müstehak olur, o kişiye melanet.

Bugün günlerden Pazar,
Haddini aşan azar
Sağımda ve Solumda
Melekler beni yazar

Her akşam ölürüz ölenler ile,
Her sabah doğarız doğanlar ile,
Eğer sabah uyanmamışsak,
Bilin ki doğmuşuz melekler ile.

ANALAR MELEKTİRLER
DERTLERE ELEKTİRLER
BABA EVİN ÇADIRI
ANALAR DİREKTİRLER

MEHMET EMİN ER HOCA

Asırlık bir çınardı,
Her an Hakkı anardı,
Aşkla Hakka yanardı,
Mehmet Emin Er Hocam.