Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Özür dilemek erdemdir insan için,
Özür yalancı memeye benzemesin,
Madem öyle gereği yapılmaz niçin,
Gereğini yapın kimse özenmesin.

Ön yargıyla yaklaşmam, her insana saygım var,
Koruma fıtratımla, herkes için kaygım var,
Herkes gibi insanım, benim de bir duygum var,
Yaratılan herşeye, hoş görür hoş bakarım.

Susmalı artık diller konuşmalı gözler
Ön yargısız olmadan düşünmeli beyinler

Ben olabilirim demeli ki empatiyle
Bakmalısın elbette insana sempatiyle

Nasıl sevmem ki seni, sevebilirim,
Nasıl dönmem ki sana, dönebilirim,
Ateşlerde kor gibi, yanabilirim,
Bir kez değil bin kez de ölebilirim,
Yaralı yüreğimi, pişman ettirme,

Ez dühazım verım cem te......Ben yanına gelmek istiyorum
Nızanım ez,tım bira te............Bilmiyorum ben aklına geliyor muyum
Ez kur bumı bı riya te.............Senin yoluna gözlerimden oldum
Roki çıma me pırsnaki..........Bir gün niçin bizi sormuyorsun

Ez dühazım te bıbinım...........Ben seni görmek istiyorum

Peşin hüküm takdire müdahale,
Art niyetse dost olmaktır cahile,
Kimseyi suçlama dön kendine bak,
Sorgula de nasıl geldik bu hale.

Bin dokuz yüz elli beş
Aylardan Mayıs ayı
Mayısın on beşinde
Tanımışım dünyayı
Kaç kat beyaz kundakla
Sarmış sarmalamışlar

Randevun var bilir misin

Randevuna gider misin

Bekletir erteler misin

Resmin hala cebimde,cüzdanda taşıyorum
Zaman zaman elime,alıpta bakıyorum
Ben nasıl unuturum,o yaşanan günleri
O günleri andıkça,sessizce ağlıyorum

Hayat elbet çok kısa zaman akıp gidiyor

İnandım ki Allah var
Hak yolunda felah var
Karanlık sürüp gitmez
Unutmayın sabah var.