Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Nedir bu hüzün, nedir bu keder,
Sanma ki mevlam, ağlatır bizi,
İnan ki bizi, edecek heder,
Hakka yönel ki, güldürsün bizi,

On sekiz bin alemin, tek gülüdür Muhammed,
İncildeki ayette, anlatılmakta Ahmet,
Yalnız bizlere değil, aleme oldu Rahmet,

Seni bize gönderen, elbet Allahussamed,
Esselamü aleyke, aleyke ya Muhammed,

Tövbe günahın silgisi
İlim Allah'ın bilgisi
Müminin müminlere
Samimidir ilgisi.

Gelmesini çok bekledim,
Gelince kesmek istedim,
Erkek oldum diyerek de,
İnanınız çok sevindim.

Önce tüy diye göründü,

Seni ben her anımda öyle çok anıyorum
Ateşler içindeyim yandıkça yanıyorum
Ayrılığın inan ki yakmaktadır canımı
Kapı hafif tıklansa sen geldin sanıyorum

Var olmanla avunup saklı tuttum umudu

SivereK - 3

Siverekte küçeler
Deleme yeri deler
İşsızlıx diz boyudur
Ne yapsın biçareler

Duymayanlar da duysun Sinan Karakaş öldü,
Durumu Hakka ayan, çok ağladı az güldü,
Sizin şehadetiniz Sinan için ödüldü,

Gidiyorum dostlarım gidilecek son yere,
Ruhum çoktan çekildi, bedeni gömün yere.

Arpa ektim toprağa,
Asmayı diktim bağa,
Ölüye söz diyemem,
Sözlerim yalnız sağa,

Kala bogazından geçtim

Tuluklardan ayran içtim

Sivereğimin içinde

Ne güzelsin ne şirinsin Siverek

Aşığım ben toprağına taşına

Gelmemeli bela senin başına