Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Unuttum diye bakarsan, dünde yaşananları,
Unutmaya çalışırsın, istenmeyen anları,
Kara kutunun içinde, kara kara anılar,
Birer birer hatırlarsın, aşkta kazananları.
Unuttum demekle insan, ne yazık unutmuyor,
Yaralardan kan akarken, asla kabuk tutmuyor.

Gülünce açtı güller, kırmızı yanaklarda,
Latif sözler damladı, o kiraz dudaklarda,
Sevgin yağmur gibiydi, gönlüme kuraklarda,

Yeniden doğmuş gibi, umutla yaşıyorum,
O gönül hazineni, kalbimde taşıyorum,

Ne yokuştum ne de yardım,
Sevmek isteyen bir yardım,
Ruhu bedenden ayırıp,
Kendimi ikiye yardım,
Seyredenler seyrettiler,
Kimseden görmedim yardım.

İster kral ol, istersen şah,
İster güneş ol, istersen mah,
Ne senin ne benim elimde,
Bir tek Hakkın elinde FELAH.

Güven duygusu aynayı andırır, bir kez güven zedelenmeye görsün,
Ne kadar tamir etmeye kalksan da, sana bakanlarca çift görünürsün.

Kimi diyor ben sarrafım,
Kimi diyor ben tarafım,
Kimi mazrufun peşinde,
Kimi diyor hani zarfım.

Sevginin adı Anne
Hayatın tadı Anne
Şu dünyada evladın
Bir tek muradı Anne

Beni ancak sen anlarsın, başka biri anlamaz ki,
Seven gönül ancak yanar, sevmeyen nasıl yansın ki,
Kalbimi sana verdiysem, kalp bende niye kalsın ki,

Neredesin neredesin, söyle bana neredesin,
Başka biri barınamaz, yalnızca sen gönlümdesin,

Sen
Sen beni tanımıyorsun
Tanışmayacak da değilsin
Ben ve bizler
Seni hep tanıyoruz
Ve seni hep biliyoruz

Toprakla yarışırız
Toprakla barışırız
En sonunda pes eder
Toprağa karışırız