Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Aklı atıl bırakanlar,
Nefsine ram olanlardır,
Ar perdesini yıkanlar,
Şeytanı dost bilenlerdir.

Aklın kuzu, nefsin çoban,

Seni yaşıyorum her anımda

Hem varsın hem yosun sen yanımda

Dolaşıyorsun bil ki kanımda

Karaktersiz hırsızlar,
Onlar her dem arsızlar,
Harama el uzatır,
Mendebur ayarsızlar.

Her varlığı sen yarattın,
Varlıklara mana kattın,
Üstümüzde karanlığı,
Nurun ile aydınlattın.

Yoktur çözülmeyecek hiç bir sorun.
Çözmek istemeyendir asıl sorun.
Bilmemek ayıp değil, bilen bulunur,
Durmayın gidip bilenlere sorun.

Sevenin var sevilirsin,
Övenin var övünürsün,
Onlar sana üfürdükçe,
Gözlerini süzdürürsün,

Ayağınla üzerine bastığın,
Toprak oldu mezardaki yastığın,
Geldiğin yeri unuttun sanırım
Ondandır kendini böyle kastığın.

Kardeş kardeşe duyarsız,
İnsanlık olarak arsız,
Değerler bir bir yok oldu,
İlişkiler hep ayarsız.

Ayaklar, ayaklar, ayaklarımız,
Nereye istersek, götürüyorlar,
Bizi beklemekte, sokaklarımız,
Yollar bizlere kök, söktürüyorlar,

Ayak büyük nimet, anlayanlara,

Ben yokıştan çıxiyam,
Baş aşağı baxiyam,
Yarimı nerde görsem,
O terefe axiyam.