Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

ELLERİNDEN
Gözlerin aşk okulu, ben onun öğrencisi,
İzin ver okuyayım, yaksa cahil kalırım,
Varlığın bana gıda, ben onun dilencisi,
Beni sensiz bırakma, yoksa düşer ölürüm.

Elimi tut ellerinle,
Vermem seni Azraile,
İlle de almak isterse,
Gelirim seninle bile,

Nedir benim çektiklerim,

Bu gecede muhattaptır, Rabbi bütün kullarına,
Furkan inen bir kitaptır, kullarının yollarına,

Bin ay bir insan ömürü, bin aydan daha hayırlı,
Bakmayınız üstün körü, alınan nefes sayılı,

Sağ elin verdiğini, görmemeli sol elin,
Zerre miskal hakları, kalmasın sende elin.

Elif hep önde gider, arkasından koşturur,
Esre, üstün ve ötre, ses vererek coşturur,
Baraj kabul etmez ki, cezim gelsin üstüne,
Şedde Elife gelse, boş boşuna oturur,

Elif Lam Mimin aşkına,
Dönmesin kimse şaşkına,
Arananı bilemezsek,
Uğrarız her an baskına.

Elif Lam Ra hürmetine,

Eli mahkumdur kişinin oyunlarda rol almaya,
Mutluluk seni bulursa, devam et sen oynamaya,
Yazmak elimde olsaydı, inan ki böyle yazmazdım,
Yazana haddim değildir, benim oyunu sormaya,
Kişi her an tetiktedir, kaybettiğini bulmaya,
Ne makan senin ne de, içinde olduğun zaman,

Ne gecem ne gündüzüm, senden ayrı geçmedi,
Senden çektiği kadar,ruhum acı çekmedi,
Dünyamın merkezine, tek seni oturtmuştum,
Senden başka birini, bu yüreğim seçmedi.

Hafızamı doldurdum, yalnız senin isminle,

KİMi
Herkesin bir darası var,
Kimi daradan ibaret,
Kimisinin manası var,
Yaşadığı dönem fetret,
Kimi mananın peşinde,

İslamdan koptuk kopalı,
Tek tip insan arzulandı,
Devletin eli sopalı,
Ayak uydurmayan yandı.