Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

İnsan olmanın gereği,
uyarmak gerek yüreği,
Dil ne söylerse söylesin,
Dilin yürektir eleği,................İNSANİ

Zaman sabun misali, kaymakta elimizden,
İnancımız ne ise, dökülür dilimizden,
Geldik ve gidiyoruz, kayıtlarla beraber,
İnsan gibi yaşarsak, razı olur el bizden.

ELBİSE
Kimse kusura bakmasın,
Bana yüzünü asmasın,
Ben elbise dikiyorum,
Şahıslarla bir derdim yok,
Yarası olan kızmasın,

Aşk aşığı halden, hallere koyar,
Kimliğini alır, bedenden soyar,
Bir matkap misali, beynini oyar,
Elde bile değil, aşka tutulmak.

Kulağın sağır mıdır, duymaz mısın ikazı,
Levhu Mahfuzdan indi, seni uyaran yazı,
Sorgula yaptığını, çek eyle niyetini,
Gecikmeden kalbinden, atmalısın marazı.

Duyunuz artık sesimi,
Tüketirken nefesimi,
Hayat öğretmendir elbet,
Herkes almalı dersini,

En güzel selam size,
En özel kelam size,
Hayırlar diliyorum,
Ebed ve ezel size.

Her gece sabaha gebe,
Yollar düz ve engebe,
Akibeti şer olur,
Kim yaşarsa debdebe.

İçkili herkes sarhoş,
Sarhoşun kafası boş,
Sırattan geçecekmiş,
Önce sen düz yolda koş.

Neyi görmüşse onu kaydeder bellek,
Bellekte bulunmaz bilin ki elek,
Her zerreye tahsis edilmiş bir felek,
Her felekte var muhteşem bir düzenek