Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

HALEPÇE'DE GÜLLER SOLDU

Ölüm kustu kimyasallar,
Neden sustu ki insanlar,
İnsanlıktan nasipsizler,
Bu ölümleri kusanlar.

HANDA YOLCU

Handa olmaz mı hancı,
Bu garip handa yolcu,
Kimliğim insan benim,
Demeyin şucu bucu.

Nefsin akıl ile vardır sorunu,
Söndürmek istiyor, aşkın korunu,
Kimse söndüremez Hakkın nurunu,

Hakkikati buldum, artık uyandım,
Hamdım piştim yandım, Allah'ı andım.

Derdimi dinlemezsen, ben kime anlatayım,
Zulüm değil diyorsan, yaptığının adı ne,
Beni dinledi diye, kendimi avutayım,
Söyle hangi isimle, iz bıraktın atine.

Yolculuk ne yana hangi limana
Cevabın var mıdır soru sorana
Dalgalar içinde savrulmaktasın
Hiç korkma sahipsen sağlam imana

Hangimiz temiziz, kirlendik kirlettiler,
Sahte raporlarla delidir dedirttiler,
Özür yetmez toptan gusül almamız gerek,
Unuttuk sanmayın b.k bile yedirttiler.

Hancının ne suçu var, yolcudur sarhoş olan,
Nedense gözü doymaz, her şeyi eder talan,
Cevabı kendi verir, yine kendidir soran,


Dur desen durmayacak, yine sen döneceksin,

Ayazda gülüm ayazda,
Çok beklemişim ayazda,
Aylardır mektup beklerim,
Göreyim bir a yaz da,

Haram denizine dalınmış, göz ne yapsın kulak ne yapsın,
Şeytanla hemhal olanlar söyleyin nasıl Allaha tapsın.
Eğer sen nefsin isteklerini hak diye algılıyorsan,
Sanmaki yaşıyorsun vallahi de billahi de harapsın.

Yazıktır şu gençliğe,
Kaç gençlik heba oldu,
Yetmişte ve seksende,
Hapisler gençle doldu.