Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Gelo bese xun dırıjı,
Çı heyı jı mıra bıjı,
Hündırımın buye tıjı,
Dengı gel çıma nabistın.

Pırskın çıma dê dıgıri,

İro lı gurbetı ez mamı bı kes,………………Bu gün gurbette ben yalnız kaldım
Kes nabıjı mıra edi verı bes,……………….Kimse bana yeter gel demiyor,
Mina baran dıbarı çawımın hers,…………..Yağmur gibi yağmakta gözümden yaş
Geribi pır zore nayı kışandın,………………Gariplik çok zordur, artık çekilmiyor

Söyleyiniz yüzünüzdeki bu sevinç bu kahkaha niye,
Çağırın bir davul zurna ekibi,bir de davul zurna çaldırın,
İyice ne mal olduğunuz, faşistliğiniz belli olsun diye,
Hadi hadi çekinmeyin gidin, bir de elinizi kınalara daldırın,
Bir de utanmadan insan maskesi takmışlar yüzlerine,
... İnsan suratıyla gezmektedirler,

Bırakın artık öleyim,
Toprak altına gireyim,
Topraktan gelen bedeni,
Toprağa geri vereyim,

ULUR

İnsanım diyen insan, empati yapmaktadır,
Kendine bakar gibi, ellere bakmaktadır,
Nefsin girdabındaki,insanlık düşmanları,
Yaradanın yerine, nefsine tapmaktadır.

Yalnışta ısrar olmaz,
Israrcı pişman olmaz,
Ağızdan çıkan sözler,
Asla geriye dönmez.

Allahım hikmetine sorgu sual edemem
Çizilmiş bir doğru var başka doğru çizemem
Yar-ı hakiki sensin başka yarlar istemem
Bildiğim gerçek sensin başkasını bilemem

Gerçek anlamda insan,
Kimseye zarar vermez,
Onun varlığı ihsan,
Zarar vereni sevmez.

Sevmiyor biliyorum,O benimle oynuyor,
Kahrımdan ölüyorum,O arkamdan gülüyor,
Şikayet etsem seni,beni üzmesin diye,
Beddua etmiyorum,yüreğimi yakıyor.

SEN YOKSUN
Benim içim yanıyor, kavrulmakta yüreğim,
Al beni de yanına, yoktur başka dileğim,
Şimdi sen uzaklarda, hem de çok uzaktasın,
Sen yoksan niçin olsun, bu dünyada gereğim.