Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

DARILMIŞ

Gönlüm benden darılmış, gitmiş sığınmış dağa,
Bedenim gidişiyle, döndü virane bağa,
Bu tavır konulur mu, söyleyin hiç bir sağa,

Bencillikte ben putu,en kutsal sevgilidir.
Sevdiği her ne varsa, yalnız ben'in gülüdür.

Urfada gül ağacıyam,
Ne bağam ne de bağcıyam,
Yarimden ayrı kalmışam,
Onun için davacıyam,

Ben Urfalı sen Urfalı,

BEN SUSTUM

Katran karası geceler, yıldırımlarla yarıldı,
Ben geceye gece bana, korkup titreyip sarıldı,
Uyku karaborsadaymış, bilmem ki neden darıldı,

Ben sevdadan anlamazdım, bana öyle bakmasaydın,
Dumanım arşa çıkmazdı, yüreğimi yakmasaydın,
Böyle mecnuna dönmezdim, sen karşıma çıkmasaydın,

Kör bir kuyuya düşmüşüm, elim tutup çeker misin?
Gönlümü sana bağladım, yarim diye sever misin?

Saçlarım bembeyaz, kışa dönmüşüm,
Mevsimler tükenmiş, boşa dönmüşüm,
Vücudum kaskatı, taşa dönmüşüm,

Dönüşü olmayan, yoldayım şimdi,
Gidenler gitmişler, burdayım şimdi,

Hiçliği yaşadıkça ne olduğunu bilirim,
Hiçliği kabul ettikçe, ben yeniden dirilirim.
Dönüp kendime baktıkça, hiçliğimi öğrenirim
Bilen bilir hiç nedir, bilmeyen de bilmesin.

Allahım ceza mı hediye mi bilemiyorum

Bir kulunu çok sevmişim sevgi dileniyorum

Görmesini isterim her zaman beni karşısında

Bilsem ki güzelim neler oluyor

Bilsem ki sevenin kalbi yanıyor

Bozuldu senin ahval-i ruhun

Gelecek her an geliyor,
Kürtajlar engel olamaz,
İsa(A.S.) babasız gelmişti,
Bilmeyen maya çalamaz.