Okulun ilk günüydü, Herkes mutlu,
Gülümsüyor, birlikte oynuyordu,
Kimisi annesinin eteğinin arkasından,
Kaçamak gözlerle etrafı izliyordu
Bende ise korku vardı,
Kalkıyor tren, garından,
Senede bir gelir uzaktan,
Gel bin gidelim kurtuluşa,
Ümidini kesme Allah' tan.
Ramazan bir rahmettir,
Söylemek çok kolay olmuş, artık yalan,
Utanması da yok, bre zavallı insan,
Nasıl hesap vericen, ahir geldiği zaman,
Nereye gider insanlık, bilen yanıma gelsin.
Allah korkusu yok, kulu kim düşüne,
Diyemedim hiç kimseye,
Sakladım seni içime,
Sen de beni anlamadın,
Kime yanayım söylesene.
Hafife aldın sevgimi,
Hatıran geliyor, aklıma yine,
Unutmak mümkün mü, bir de sen dene,
Ne zaman dinecek, bilemesem de,
Gözyaşımı siler, seni beklerim.
Haberini saldı, seni görenler,
Sesin titretti, ruhumun sevda telini,
Bir kıvılcım gibi, yaktı geçti içimi,
Anlam veremedim, aşk mı yoksa sevgi mi,
Gel tut gönlümden, dermanım ol ey güzel.
Bir bakışın alır, götürür benden beni,
Elveda demeden, gittin habersiz,
Bir mektup bıraktın, kaldım çaresiz,
Bu muydu değerim, bu mu sevgimiz,
Nasıl yaşarım ki, söyle, ben sensiz.
Sen bende can idin, şimdi kıymetsiz,
Ekran başına geçmiş kahkaha ile gülerler,
Manzara fotoğrafı diye portre pozu verirler,
Biz mutluyuz diye kime nispet ederler,
Bırakın bu işleri söyletmeyin kendinize.
Mutluluğunuz sizde kalsın sahnelere oynamayın,
Yankı ol çarp dağlara taşlara,
Islık ol karış rüzgar a dalgalara,
Belki çıkar birine rastlarsın,
Bir çare bul ne olur yanlızlığıma,
Ses gelmez gönül limanı kimsesiz,
Düz yolda giderken, taşlara bastık sendeledik,
Okuyup yazdık lakin cahil kaldık bilemedik,
Adını haykırır kuşlar ağaçlar biz hiç işitmedik,
Affet bizi ya Rab, kapına geldik boş çevirme.
Nefsin peşine düştük ipine sarıldık döndük,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!