Özlem dökülür ruhumun ince derinliklerinden,
Birikmiş alacağım var hüzünlü geçmişimden,
Bir sabah güneşiydin geçip gittin penceremden,
Gönlüm sende kaldı ne olur çık gel.
Gönlüm sende kaldı ne olur çık gel.
Yankı ol çarp dağlara taşlara,
Islık ol karış rüzgar a dalgalara,
Belki çıkar birine rastlarsin,
Bir çare bul ne olur yanlızligima
Ses gelmez gönül limanı kimsesiz,
Özlem dolu mektupların, serili yerde,
Dalıp gittim hayaline, aklım hep sende,
Ne zaman bitecek, bu ayrılık diye,
Sabredip bekledim, yıllar şahittir.
Ayağımı uzattım, yasladım duvara,
Tanıdık simalar kaybolmaya başladı yavaş yavaş,
Ya bir resim bıraktı geride ya da gözlerde yaş,
Çıkarken ömrün basamaklarını birer birer,
Bir çok dost kaybettik birçok ta arkadaş.
Şöyle bir baktık ki geriye daha ilk basamaktayız,
Huzuruna geldim Ya Rab boş çevirme
Ellerim kirli, ruhum karanlık ve buğulu,
Vicdanım temiz diyemem biliyorum tozlu,
Mahcubum Sana karşı ve de borçlu,
Huzuruna geldim Ya Rab boş çevirme.
Söyle Seni Nasıl Seveyim İstanbul
Kelimeler uçuşup konuyor gönlümden mısralara,
Kalemler yetmez ne yazsam hatırana,
Anlatabilsem keşke öyle hayranım ki sana,
Söyle seni nasıl seveyim İstanbul.
Yüklükten çıkan yorganın serin huzuru,
Tavanda dans eden soba ateşinin coşkusu,
Güyüm içinde kaynayan suyun homurtusu,
Ah nerede çocukluğum nerede kaldı.
Sabah kalkarsın soba geçmiş,
Geliyor gözümün nuru, salınarak buraya,
Yavaşça süzülüyor, bakınıyor etrafa,
Ne güzel ötüyor, şu kornaya bassana,
Bidaha gelme emi, seni metal ejderha!
Erken geç demez, çıkar gelir meydana,
Kar mı düştü kanatlarına kuşların,
Haberin gelmez oldu nerdesin?
Rüzgar taşımaz oldu kokunu saçların,
Hasretinle gönlüm taştı nerdesin?
Görmez misin sönen sinemdeki koru,
Nereye gidersin sen ey gönül,
Mechuledir bu yol bilmez misin?
Ardından yakılacak bunca ağıt,
Seni seven biri var görmez misin?
Kaçar gibi koşarsın uzaklara,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!