Sin lam dal Şiiri - Servet Balıbey

gelme orda kal!
Mahcubiyet mi yoksa bir özgüven mi?
Git! beyhude, taşıdığın o güzel gözler.
Ben kalbimde taşıyorum tüm ateşleri,
Sen gözlerinden döküyorsun cehennemleri.
​Yanarak bakıyor bütün alevler,
Bir orman yangınından çıkıyor gibi.
Toz yok, duman duman efkarlı başım,
Başımda dönen, o güzel gözler
​İsmimi, kendimi unutur gibi.
Umursamaz geçiyor geceler gibi
Bir anlam bulmadan daha seyrine
Ölüme katılıyor bana
ölmüşüm gibi.
​Hey!
baksana;
ama yakmadan
sevsene Sende beni, hiç unutmadan,
Binlerce yıldır bu andayım ben,
Tekrar ediyorum seni
Başa kakmadan