Ne belli, ne belirsiz şu dünyada yokluğun,
Zaten kıyamet yakın, büyüme çocuk/luğum...
...
Günlerden pazar,
Aylardan Nisan,
Vakit ikindi.
/*/
Tuhaf !
Kulağıma sesi sesime benzer bir türkü geliyor sanki,
Ya bilmediğim bir dilde bu safranî ağıt,
Ya derin sükutla da çığlık atılabildiğini öğretircesine s/ağır bir çocuk ağliyor belki.
Her ne söylüyorsa ürpertti beni.
"Şükür, hayattayım" mi diyor acaba,
Yoksa "Eyvah! Bugün de ölmedim" mi?
Ama hasret çektiği belli,
Sanki gideni var gibi değil de,
Gelmeyecek olanı g/özlüyor gibi.
Tarifi zor,
Hani Olmaz da;
Sanki balta devirdiği ağaca ağlıyor gibi .
Dedim ya,
Tek bildiğim sesi bana benziyor;
Günlerden pazar,
Aylardan Nisan,
Vakit ikindi.
/*/
@Dengi Naz
12.04.26
Dengi Naz
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 02:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!