Avuçlarımda ki çiğtanesidir, ağlayan
Saçlarımın arasında ki çam ağaçlarıdır, kokan
Kirpiklerimde ki rüzgarlardır, savuran düşleri
Savuran, gözlerden ellere düşüren
Bunlar ki kanayandır gömütlerde
Kanayan, kaynayan ve eriyen
Giden ve asla geri gelmeyen...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Nasıl da özledim Şimel'i...
'hoş geldin ölüm, buyur otur
saklımız kalmadı dök eteklerinden taşları'
diye söylese avaz avaz...
Söyletmediler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta