azıcık ortası yok bu yaşadığım hayatın
hep saçma sapan bir araftayım
hep bir yarım, hep bir eksik
ben hiç tam olamıyorum
ya tam kıyısındayım bir okyanusun ya da tam uçurumun kenarında
beni şuradan ya it ya da tutup çek dedim geçen gönül yarama
Gerek yok dedi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta