Bekleyeni olan düşünsün
Bekleyeni olmayan üzülsün
Ben artık kimseyi beklemem
Kapım açık
Kalbim değil
Giden kendi yolunu bulsun
Kalan da düşünsün
Neden kaldığını
Bekleyeni olan düşünsün
Gece yarısı kimi isterse
Ona dönsün
Birinin uykusu bölünüyorsa
Ötekinin vicdanı konuşsun
Ben sustum
Söyleyince eksilmemek için
Bazı sözler vardır
Söylersen senden gider
Sen gittin
Ben kaldım sanıyorsun
Oysa insan
Kaldığı yerde de gider
Ses etmeden
Kimse fark etmeden
Önce bir odadan
Sonra bir hatıradan
En sonunda
Birinin kalbinden
Bekleyeni olan düşünsün
Bekleyeni olmayan üzülsün
Ben artık
Ne yolunu gözlerim
Ne dönersin diye susarım
Gelmeyenin adı kalır
Ama bekleyenin ömrü
Farkına varmadan
Biter
Yiter
Bir zamanlar seni bekledim
Şimdi kendimde sıra
Geç kalmış bütün sevgileri
İçimden
Sıra sıra gönderiyorum
Ne sana kızgınım
Ne kendime kırgın
Sadece
Artık beklemiyorum
Bekleyeni olan düşünsün
Bekleyeni olmayan üzülsün
Ben ikisini de yaşadım
Artık
Kimseyi beklemiyorum
:::
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 07:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!