Hangi çubuk bırakmış o izi, belli değil başlangıcı bitişi.
Bir deniz canlısı da kuma takılmış, bir deniz anası,
Adımlarımız arasında, belki de, iyiden iyiye yaralı.
Artık derisi çatlamış, karaya vurmuş yavru yunusun.
Donmuş kalmış yüzünde, o güleç bakışı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta