Sıla özlemi Şiiri - Hasan Muslu 2

Sıla özlemi sardı ruhumu,
Gençliğimiz yazdı bahardı.
Ne günler geldi de geçti,
Geçen günler sanki masaldı.

Siyah önlük, kara lastik,
Bez çantada umut biriktik.
Kurşun kalem, silgi, yonga,
Bir sınıfta çok can üşüştük

Sulu boya, kuru kalem,
Bir defterdi bütün âlem.
Paylaşmayı orda öğrendik,
Azla çoğu eden emek.

Tuz biberle doyduk nice,
Ayran hoşaf yeterdi bize.
“Buna da şükür” der geçerdik,
Ah ne zahmet çektik gizlice.

Evde bir gaz lambası,
Arada yanar karası.
Dokuzda uykuya dalar,
Yedide başlardı sabahı.

Her hanede beş altı can,
Komşu komşuya candan.
Kapılar açık, gönüller bir,
Herkes herkese sırdaş.

Üç dükkândı koca köyde,
Emek vardı her köşede.
Ethem Ağa, Nazif Ağa,
Rıza Ağa dilimizde.

Yumurta koyar giderdik,
Şeker alıp dönerdik.
Azla çoktu mutluluğumuz,
O günlerle büyüdük biz.

Aydemin oğlu suyu,
Kürt Pınar’da var kuyu.
Ayvacık alan kaynağı,
Hallaçlı son durağı.

Tren geçer Demiraltı’ndan,
Kurt Dere civarından.
İstasyonu oradadır,
Temiz hava yayılır ormanından.

Kışları soğuk geçer,
Gece ayaza çeker.
Verimli toprağı vardır,
Buğdayla arpa eker.

Yolum düşer Hallaçlı’ya,
Dağ taş dile gelir ya.
Suyu, ormanı, yeli,
Yazılı kalır dünyaya.

Yollar çamur, derya derya,
Ayakta kara lastik var ya.
Üstte yırtık bir gocuk,
Ayaz sarar tüm vücudu var ya.

Şimdi yollar uzak bana,
Yüküm hasret, sözüm sana.
Mazim kalsın gönlümde,
Bir türkü olsun yarına.

Hasan Muslu der ki geçer bu dünya,
Kimi güle doyar, kimi çeker çile.
Mazide kaldı o saf çocukluk ya,
Bir türkü bıraktım silinmez dile.