Sıkıntı Yok Şiiri - Güven Tekin

​Dışımdan gülüyorum, içim dökülüyor,
Herkes sanıyor ki her şey yolunda.
Eskiye eskiye ömür bitiyor,
Ayakta duruyorum günün sonunda.

​Görenler bakıp da harika sansın,
Sıkıntı yok derim, güler geçerim.
Varsın dertler beni çepeçevre sarsın,
Ben yine kendi yolumu seçerim.

​Bazen köpürürüm, taşarım taşa,
Yine de pes etmek yakışmaz bize.
Neler gelmedi ki şu dertli başa,
Gelen her zorluğu getiririm dize.

​Mükemmel bir hayat yok ki zaten,
Yorulsam da durmam, döner dururum.
Bir parça umuttur beni yaşatan,
Kendi kendimi hep böyle korurum.

​Pas tutmuş yanımı saklar yalanlar,
"İyiyim" derken bile içim sızlar.
Hâlimden anlar mı beni görenler?
Gözümde birikir bazen yaşlar.

​Makine gibiyim, hiç durmuyor çark,
Yüküm ağır ama şikâyet etmem.
Başkası bilmez ki, bendedir o fark,
Yarı yolda kalıp erkenden gitmem.

​Hayatla kavgam bitmedi gitti,
Her gün yeni bir cephe açılır.
Dün bitti derken bugün iş bitti,
Etrafa yine de neşe saçılır.

​Umutlar kırılır, tamir ederim,
Kendi yaramı kendim sararım.
Nereye çıkarsa çıksın kaderim,
Ben hep doğrunun peşini ararım.

​Gülüşüm maskedir, arkası derin,
İçimde fırtına, dışımda sükût.
Yine de kalbimde her zaman yerin,
Bitmez içimdeki o son umut.

​Her şey yolunda, her şey harika,
Kendime söylediğim en tatlı yalan.
Zaman akıp gidiyor her bir dakika,
Benden geriye tek bu sabırdır kalan