O gün ki öldüğümde ne bir demet çiçek ne bir gonca gül
Dert ile başucumda ötmesin bülbül
Dünya malı dünya da kalsın vasiyetimdir benim
Beni güllerle menekşelerle değil şiirlerimle gömün
Sanat en mukaddes meyvesidir insanın
Elbet sönecek her kese bir gün parlayan güneşi dünyanın
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta