Şiirler Sustu Şiiri - Hüseyin Soniş

Hüseyin Soniş
9

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Şiirler Sustu


Yok. bulamadım ıssızlığın bu sırrını bana anlatacak bir lisan,
En usta kelimeleri bile çırak çıkardı o müjgan, şiirler sustu,
Sayfalar dolusu kalem de kırsam ne, yok, anlayacak bir izan,
Geride kalan aşkın muskasındaki kavramlar, öylece sustu.

Benim gözümde de delikanlı fırtınalar esmişti bir zaman!
Benim yakama da yapışıyordu her gece o eli kanlı asuman*
Bir arka sokak baskısına dönüştü şimdi bu soytarı nihan*,
Nöbetleşe nöbetleşe kırıldı gururum da, haysiyetim sustu

Bazen, durup, boş boş dinlerdi yalnızlığın sesini yüreğim,
Bazen, yorgun bir resimle konuşurdu gizlice, yorgun gözlerim,
Bir bir düştü ömrümün yaprakları da olmadı süpürenim,
Çilelerin hışmına uğradı bedenim, metanetim sustu.

Hep kulaktan dolma mutlulukmuş, yekta* kılıklı masallar,
Hangi suretine bürünsem gerçeğin, içimi paralıyor yalanlar,
Bir senin varlığın dı hakikat, birde bilinç altımdaki yaralar,
Mühletine şerh koydular muhacir aklımın, basiretim sustu.

Ve sessizlik, sensizliğin öfkeye bürünmüş halindeki vakar,
Titreyen mum ışığındaki ayaz, sayfalardaki zamansız intihar,
Tükenişliğime bile çalım atan masumiyetin altındaki sahtekar,
İç kanaması başladı ezberlediğim şiirlerin, metinler sustu.

Sen, ey orta halli aşkın duvar yazılarıyla palazlanan kelamı,
Sen ey, ağlarken yakalandığım zamanın tek nüsha mihmanı*,
Ustasını bulamadığım geleceğimin elekten geçemeyen meramı,
Pusulasını şaşırttın fıtratımın, hıfz* ederken hafzalam sustu.

Yoruldum artık, düşlerimde seni görmeyi hayal etmekten,
Benden habersiz aldın ya canımı, imtina* ediyorum ölmekten,
Bir kuru sayfada bile gülmedin ya bana, çık artık hecelerimden,
Zemheriye düştü dilimdeki şiirler, sabrımın sarsarı* sustu.

Ruhuma dokunan yabancı bir şarkıydı sesin, dinledim, bıkmadan,
İçimi eriten bir volkandı ateş gözlerin, öylece baktım, usanmadan,
Adını, adımın yanına koymadı ya, lütuf beklemiyorum artık tanrıdan,
Aklımın en üst katına kadar dolusun ya, Azrailin ebcedi* sustu

Şimdi, gözüm de ıslak, kaldırımlar da, zamanı ezberledi geceler,
Hangi suretine bürünsem sensizliğin, ya intihar, ya keder,
Her seferinde aynı yerden vuruyor parça tesirli aşk, yada kader,
Hiç kucaklayamadım bahtımın badını*, halimin handan*ı sustu.

Müjgan=Kiprik
Asuman=Gökyüzü.
Nihan=Gizli, saklı, sır.
Mihman=Misafir
Hıfz=Saklama, koruma, ezber.
İmtina=Çekinme, geri durma, imkansızlık.
Sarsar=Şiddetli gürültü, çok soğuk yel, fırtına.
Ebced=Eski usül harf ve rakamlarla yapılan hesap.
Bad=Yel, rüzgar.
Handan=Gülen, mutlu, sevinçli.


Aşıklıoğlu
Hüseyin 08-05-2018

Hüseyin Soniş
Kayıt Tarihi : 23.1.2022 14:32:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Hüseyin Soniş