Zamanın ilerleyişi gibi, yine düşüncelerin en derinlerine daldım
Yas tutmuş yüreğimi, pas tutmuş ellerimi senin için uyandırdım
Titreyen ellerimle, yine sana şiirler yazmaya başladım
Aynı yeri paylaşmamıza rağmen tükenmeyen özlemsin içimde
Sen, bir hasret örneğisin
En sevdiğim, gözyaşlarımın bembeyaz sayfaya döküldüğü şiirimsin sen
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta