Bu son şiiri belki de şairin
Lügatinde sözcük kalmamış
Yaşadıklarını tasvir etmeye
Kelimeler tükenmişlik sendromunda
Cümleler sıkışmış kader raylarında
Kalemi kırık mazisinin
Hükmü müebbet sicilinin
Kime neyi anlatsın
Başını kara taşlara yaslasın
Çocukluktu diyip geçerler
Geçipde ezerler
Ezdiklerini bilmeden o yüce gönüllüler(!)
Her şair gitmez belki
Kelimelerini doldurup bavuluna,
Bekleyince ümit istasyonunda
En azından düzelicek sanır
Tebessüm eder o yollarda
Suskun şair mi peki?
Sessizliğini bile almaz yanına
Okadar yükü var ki omzunda
Artık şiircilikten de yılmış
Kadercilikten de..
Yol beni nereye götürürse der
Almaz yanına harfleri dahi
Susuyorum der de
Ah o konuşan gözleri
Hangi kafiyeye denk
Her bir mısrasında cenk
Hey Suskun şair!
Kapatıyor musun derin mevzuları
Cebinden düştü son şiirin
Unutma mor leylakları.. fts
Kayıt Tarihi : 11.08.2026 23:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!