İnsan çoğu kez mutluluğunu erteliyor mutlu olmak için cabaladiginda mutsuz olabiliyor insan bu bazen bir evlat,bir kardeş,bir anne,bir baba,bir Arkadaş bir sevgili çoğu zamanda havadan sudan yerli yersiz, gereksiz. İşte ozaman tükenir insan farkına vardığında;İş işten geçmiştir.Mutluluk gereksizdir artik ve yanar kendi haline mutlu olmak için çabaladiklarina oysa bütün mutluluklar böyledir birtek vefasızlara dağıtınca çoğalmıyor,
Mutsuz Olmanin tek nedeni Mutlulukların hoyratca tüketilmesidir.
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 08:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!