Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkür ederim Erhan bey, sevgiler.
Şiirinizi beğendim ve sizi arkadaş olarak ekledim, siz de beni eklerseniz sevinirim.Günaydın
Çiçek açmasıdır dostluğun
gönülden gelen bir dilektir yakamoz yüklü
sevginin ırmak olup akması
karlı dağları aşmasıdır
Doğrunun iyinin güzelin
kara bulutlarımızı dağıtmasıdır
bir ışık selinin
Benliğimize umut taşımasıdır
yediveren gülü bir elin
Teşekkür ederim Erhan bey, sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta