Şimdi ben başka bir şehirde aşkı öldürüyorum.
Kuşlar ölüyor, söz ölüyor, inanç ölüyor.
Bir ses duyuyorum sonra, ağlayan bir şiirin yasını tutuyorum.
Çoğaldıkça çoğalıyor şiir işlemeli sayfalar.
Kapatamıyor yine de silüetini.
Kalemimin ucunu karanlığa bandırıyorum.
Gözlerin gibi kara oluyor şiirlerim.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta