Yorma kendini duymayayım özgür bahenelerinde titrek sesini
Sadece olmadı de sorgulamam dönüpte geçmişimi
Ayrılık koyduysan adını adımların uzaklaştıkça viran şehrimden
Sakın çekme nefesini yorulmuşçasına öyle derinden.
Ne sustuğuma şahit ol ne de gönlüme anlattığım haline
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta