Şiir, kırata benzemeli
Bir kez bindin mi üzerine
Dört nala taşımalı seni düşler ülkesine
Ve bir kez bindin mi
Kıratın huyundan, suyundan kapıp
Sen de kişnemelisin
Kıratlar gibi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Şiirler mi?
Şiir miydiler?
Yazıldıkça anlamını yitiren sözcüklerdi sadece.
Giden yılların götürdüğü bense,
getirdiği ne?
Düşündürdüğü,
bir martı,
güneş
ve yelkenliyse...
denizim nerde?
Sorsam:
O dipsiz bir okyanus gibi!
Şimdi,
eskisinden daha koyu mavi
derinlerdeyim.
Benimle birlikte büyümüş yüreğim!
Gül Ozan
Bu kırat bildiğimiz kır at mı? Dor at olsa olmaz mı?Yada al at, veya beyaz at...Keşke dediğinizi yapabilsem.
Güzeldi kutlarım.
Recep Uslu
harikasin ! degerli sair kiymetli insan sayin Cam! kutlarim sizi bir kez daha....
Demirel'i üzerinden düşürdüğü gibi düşürmesin sakın.. Espiriydi... Kıratları öyle başı boş bırakmamalı...
seyis ve at birlikte bir bütünlük oluşturmalı...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta