Hayat gülmemiz için bizi hiç gıdıklamadı.
Esprileri hep kendimiz ürettik, zorlansak da gülmeye ahdettik.
Mesele hüzünden bile kahkaha çıkartmaktı.
Zira şapkadan tavşan çıkartmak artık sıradandı.....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



