Sığınaksız Şiiri - Mahmut Tonbul

Benim rüzgarımda tutunamazsın,
Savrulursun.
Büker boynunu akşamın o sinsi ayazı
Gölgemi üzerime örterim,
Ürkütür seni.
Adım atsan adımlarımın altında yorulursun...

Gözlerimdeki o eski panayır dağıldı çoktan
Penceremden içeri sızmaz artık o neşeli ışık
Benim tufanıma dayanamaz kalbin,
Kırılırsın.
Uzak dur benden,
Bu yolar hep yokuş, hep çıkmaz...

Sesimi duysan gecenin en kör saatinde
Kulak kesilir, irkilirsin.
Ne sevmeyi becerebilirim,
Ne de sana bir parça huzur getirebilirim...

Git,
Kendi bahçende açtır en güzel gülleri
Sen bu ağır yükü taşıyamazsın,
Ezilirsin.
Çevir başını benden,
Bu karanlık yalnız bana yaraşır...