Sen bana sürgün ben sana sürgün bu şehirde
Bir tek kalplerimiz siginagimiz,
Bir tek kalplerimiz ilk ve son limanimiz.
Evrende yok olan yildizlar kadar uzak dost bildiklerimiz
Bir tek sen bana dost bir tek benim sana dostum sevgilim
Guneste açan cicekleriz biz oysaki,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta