Gülüşünde saklı bir cennet ikramı var,
Öyle serin, Öyle inşirah..
Her bakışında zamanın ipleri çözülüyor kirpiklerinden
ve ben, sonsuzluğun eşiğinde cenine üflenen bir ruh gibi ürperiyorum.
Öyle huzur, Öyle refah..
Şifam;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta