Saçını Tarayan Kadın

Bir ömür sessizce çekilen çilelerin, tekerlekli bir sandalyeye sığdırılan sabırların hüznü var yüreğimde. Anam… Şikâyeti diline hiç değdirmeyen, her nefesini tevekkülle alıp dualarla veren o mübarek çınar devrildi de içimdeki yangın bir türlü sönmedi. Anamı kaybetmenin verdiği o tarifsiz acı, göğsümün ortasında her gün yeniden kanayan bir yara şimdi. Fakat bu koyu karanlığın acının içinde, ruhuma derman olan, gözümden süzülen her damla yaşa hürmet eden bir ışık vardı: Eşim Sultan… Anamın tutmayan ellerini tutarken, ona bir bebek narinliğiyle dokunurken gördüm hep onu. Birlikte banyosunu yaptırırken, o ak saçlarını sevgiyle, okşayarak tararken sergilediği o şefkat; “ başını tararken bu başın akıl dolu akıl “ demesi anamın tebessümü dünyadaki hiçbir maddi zenginlikle ölçülemeyecek kadar yüce, paha biçilemez bir vefa abidesiydi. Eşim sadece benim eşiğime değil, anamın en muhtaç anında kimsesizliğine de kimse oldu. Ey Rabbim! Anamın son nefesinde yüzünü güldüren, onun bedenine bir melek inceliğiyle dokunan Sultan’dan sen razı ol. Benim gücümün yetmediği yerde onun merhametini sadaka-i cariye eyle. Baştan ayağa hüzün kaplı bu dünyada tek duam ve tesellimdir: Başta canım anam olmak üzere, ahirete irtihal etmiş tüm annelerimize sonsuz rahmetinle muamele eyle. Bizleri de o şefkat ve vefa dolu yüreklerle birlikte, Peygamber Efendimiz'in komşuluğunda, cennetin en güzel köşesinde yeniden buluştur… Amin.