Siccin Şiiri - Hamza Mamaş

Efsunludur hakikatler
Dil saklar, kul saklar, el saklar.
Bir zamanda, bir zemine meftun olanlar
Konuşur ayak susunca dil
Kalmaz hiçbir şeye hail
Hakikate pür dikkat kesilir kulaklar
Duyanlar sağır, konuşanlar dilsiz.
Hakikat öyle berrak güneş gibi lekesiz

Kim susar, kim susturur
Kimin gücü yeter, kim kusturur
Yarına kalır da elbet,
Yanına kalmaz insanın
Ömür kül olup savrulunca
İnsan cehenneme müstehak
Siccine konu olur hayayı unutunca.