Ben Kimim?
Ölürken büyükler çocuklarına miras bırakırlar. Şiir de benim en değerli mirasım.
Evet, babamdan bana kalan bir sevdaydı şiir tutkusu...
Onu yüreğimin en güzel yerlerine konuk ettim hep.
Ümit Yaşar Oğuzcan'ın dizeleriyle tanıştığımda, dokuz yaşındaydım.
Çok şair severim, takdir ederim, ama Ümit Yaşar Oğuzcan'ın yeri ayrıdır bende.
O bana, babamın en büyük hatırası...
Bu yüzdendir; dizelerimin ona benzemesi, aşklarımın hüsranla bitmesi,
Ve ondandır; Ümit Yaşar Oğuzcan'in 'Sevgiliye Ulaşamayan Mektuplar'ı edasındaki hüzün kokan sevdalarım.
Dostlarım; 'Şiir gibi kadınsın' derler bana.
Kendimce; gecenin karanlığına, gökyüzünün tüm yıldızlarına yakışırım en çok.
Dolunayla parlayan, yüreğiyle konuşan sessiz bir şairim desem de,
Şair olmak ne haddime! ..
Bendeki tüm sevda sadece şiire...
Yazan; Çok uzaklardan, şiirle konuşan sessiz bir şair...
Eserleri
Biraz da Duygusallıkla Öpüşen Hüzün (2003- Bilge Karınca Yayınları)
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!