Sibel Arslan Şiirleri - Şair Sibel Arslan

Zamansız korkularla sınandım sanki.
Telaşını yitirmişti her şey.
Yüzleştim tüm geçtiğim yollarla...
Sadece geriye kalan:
Kıyıya vurmuş ben
Ve yüreğimde çırpınan dakikalar.

Sen ben de kimseye
Benzemeyensin aslında.
Varsın
Dokunulasın
Ama yabancı.
Tensin

Eylül,
Hazan mıydı? Hüzün müydü?
Bilemem.
Ama elvedalarla doluydu
Bilirim.

Hangi acı yakar canını
Ve üşütür bedenini
Ölüm gibi.

Zamanlar yorgun
Mekanlar yorgun.
Yutağımda sakinliğini saklamış
Kelimeler dizi dizi.
Kendime kızmayı bile bıraktım çoktan.
İçimde ki harlı büyük ateşin

Herkes siz
yapabilmektir,
Seyrine daldığın YER.

Kendine ihanet ettiğini düşünürsün ya,

İçimizin ısındığı minik bir tebessüm ile başlayalım yeni güne.
Güzel bir fotoğraf olsun mesela hayalimiz.
Kelimelere dökülürken dilimiz.
Cız etmesin hiç kalbimiz.
Yalansız ve yanılgısız
Amasız keşkesiz.

Güzel insan olmalısın mesela.
Hiç öğüt gerektirmeden
Vicdan pusulan olmalı örneğin.
Güzel insanlar olmalısın mesela
Tüm canlıları can oldukları için
Ayırmadan sevebilmelisin.

Omuzlarımda artık yeller esiyor
Kafamdakilere paralel.

Hangi mezara sığar artık

Bir hüzün sarmalının içinde
Kadın olmak.
Ne kadar zordur bilir misiniz?
Bırakmıyorlar ki yaşasın herkes gibi.
Hiç sordunuz mu mesela.
Neden? Ağlar.