Denize boğulması için itildiğinde,meleği andıran maskelerin altındaki,zehirli yılan suretlerini gördü...çırpınırken,en zehirli ve en zalim olanı da,düşmanlığını kusarcasına,sen akrepsin diye haykırıyordu...ilk boğulma tecrübesi değil di neyseki...belki en çetiniydi en şiddetlisiydi ama yüzmeyi iyi biliyordu...Rabbi ona öğretmişti çünkü...ölmedi...daha güçlü bir şekilde yeniden hayata tutundu...şimdi hesap gününü bekliyor...
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta