Kimine hâl hatır sorsam kaçıyor
Sanki kanatlanıp benden uçuyor
Günler aramızı her dem açıyor
Dört bir yan ağrıyor baş tuttu beni
Sanmayın ki dünyâ hoş tuttu beni
Hû çeken sokaklar olacak bir gün
Dost düşman İslam'la barışacaklar.
Bizden görünüpte "biz" olmayanlar
Mutlaka onlarda alışacaklar,
Ne gelenek kaldı ne kültür töre
Aklından ne geçer onu bilmemde
Şunu bilki seni çok seviyorum
Ferman dinlemiyor şu deli gönlüm
Bir an bile sensiz yapamıyorum.
Ne gece ne gündüz yatamıyorum
İstanbul rüyalarım Ankara başım
Özlü sözlü Erzurum da dadaşım
Orduluyum Giresunla gardaşım
İnsanım ya başka hünerim yoktur.
Azarbaycan eyle Nahçıvan eyle
Oturup koltuğa haklıymış gibi
İçinde düşmanlık saklarmış gibi
Rezilliklerini aklarmış gibi
Hâkimler mazlumu kınar zanneder
Deve hamuduyla yüklenmiş malı
Güzel yaratılmış gözlerin kaşın
Özü sözü güzel kime âşıksın?
Mümkünmüdür hayat hele bir düşün
Allah'ın niğmeti suya aşıksın.
Sende bir huy olamaz ki atalet,
Bu bir dönüm günü sayki bu milât
Görüp göreceğin elinde îrât
Yerinden yurdundan olursun evlât
Belâ olmasın kusûrun taşralısı.
Suludur gözyaşı o yüzden akar
Hüzzâm bir şarkıdır sesin ey senem,
Seni kim severse rakîbi benem.
Can tatlı diyorlar candan geçilmez
Senin için kimse ölmez birtanem
Ten şehri yalandır rûha kafestir
İçimde bir yangın emsalleri yok
Koca bir ateşi yutmuş gibiyim.
Nasıl anlatılır bilmem bu derdim
Elimle kor alev tutmuş gibiyim.
Sağımda fırtına solumda deprem
Bülbül olsam nazlayım,
Neyleyeyim gülü ben.
Ben bir nefes fazlayım,
Tabutta ki ölüden.
Mezardan ürküyorum,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!