Âlem kendi ekseninde dönüyor
Hakîkatın kitâbı da söylüyor
Bakmayın herkese yanıp sönüyor
Ay ve güneş benim sâdık kulumdur.
Gemileri yakmış limanı tüter
Dört yanı gevşemiş çıkmış çivisi
Fânî dünyaya mıh çakmayacağız
Cephede savaşanların dayısı
Biz bu savaştan sağ çıkmayacağız
Düzene karşıyız mîzâna değil
Derdimi dağlara taşa söyledim
Bana Ferhat diye yol verdi dağlar
Gidip içimi binbaşa söyledim
Bana düşman oldu bildiğim sağlar.
Çıkarmıyım çıkmazmıyım yarına
Derdini dağladığım
Koynunda ağladığım
Umutlar bağladığım
Anâm gibi bağ olsun
Damarında aktığım
Ne istersin benden arzun yıpranmaz
Albenin çok yüksek gönlüm sarkardı
Ölüyorum desem kılın kıpranmaz
Başkası olsa ayağa kalkardı
Bağışla hatamı dedim cürmümü
Ateşlere düştüm yandım canımca
Başa neler geldi adam sanınca
Hayra alâmeti olmaz kanımca
Zararlı işlerin şahidiyim ben.
Gücü yettiğince tersolar yapmış
Yerimiz varmı kalb-i hüsnâlarda
Şâirin değeri kıymetidir şiir.
Hüzünle kîyam eden mısralarda
Şâirin tâârruz timidir şiir.
Edepsiz edepliyi bastırıyorken
Yerdeki hortumun altından geçer
Ayranı it gibi diliyle içer.
Gölgesini görüp topuklar kaçar,
Salak göre göre salak olmuşuz!
Bir çift öküzü beline bağlamış,
Sen bir uçta ben bir uçta
Sallan be İstanbul sallan
Aşılmazsın bir kulaçta
Hâllan be İstanbul hâllan.
Şu âleme seni tek tek
İnsan tesadüfen tam âna gelip
Ne haber dediği kadar samîmi
Düğünde bayramda yan yana gelip
Merhaba dediği kadar samîmi
Boşuna dönüyor değirmen taşı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!