Bir Söz ver bana Mert
Eger bir gün
Ola ki unutursan
Çocuk olmayı
O zaman yitmişsindir
Karanlıkta simsiyah bir noktayız
Ne sonuz ne sonsuzuz
Biz aşkız, biz coşkuyuz.
Sevginin dipsiz kuyusuyuz.
Biz neysek oyuz
Karanlıkta simsiyah bir nokta
Bazı şeyler karanlıkta
Korkma karanlıktan
Karanlık odalarda yeterince süre kalırsan
Gözlerin alışır
Ve hiç görmemiş olduğun şeyleri görürsün
1
Kıyamet koparsa eğer
Senin için de kopar
Kıyamet koparsa eğer
Senin içinde kopar
O kadar geçtik ki bazı şeyleri
O ben diyebiliyorum
O da ben.
Mert Mercankaya
Sevgilim
Sen sevgilim misin
Sevgili misin sen
Sevgili
Sevgi misin sen
Sevgi
Uyumak
Günlerce süren karanlık bir uykuya dalmak
Günlerce değil
Gecelerce değil
Aylarca yıllarca
Karanlık örtsün üstümüzü
Ya Rabbi
Nasıl bir kalp nasip oldu bana
Bir bıçak girer de kalbime
Ağlarım acısından
Unuturum acımı da
Diner gözyaşlarım
Bu âlem bir Sultan sarayı; Cihan da içre, can da içre.
Kimi nakşa takılır kalır, Kimi sırrı bulur, an da içre.
Nimet gelir, bir perde olur, Hâl görünür, gölge olur.
Tecelliye gönül verenler, Mücelli’yi görmez, zâyi olur.
Vecde dalan yolda uyur, Zevke varan menzil sanır.
Bilmez ki hâl suret-i gölgedir, Gölgeye kanan, Güneş’i yitirir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!