Uyumak
Günlerce süren karanlık bir uykuya dalmak
Günlerce değil
Gecelerce değil
Aylarca yıllarca
Karanlık örtsün üstümüzü
There was a guy
Who was alone
Lonesomeness
Was his favourite word
He was not alone
If you simply looked
Balık olduğumda yaşıyorum hayatı
Martıların seslerini duyuyorum yüzerken
Hayat mı benim içimden akıp geçiyor
Yoksa ben mi hayatın içinden
Kalbim hakikaten de bir kasılıp bir gevşiyor
İçimde bir yer var sadece iyi
İçimde bir yer var sadece kötü
İçimde bir ben var ne iyi ne kötü...
Gecenin koyu sessizliğinde
Bir kayıp ruh ağlar
Kaybolduğu için değil
Yalnız olduğu içindir
Şafağın aydınlık cıvıltısında
Can baba, Can baba
Bağlanmayacaksın ama
Bağlanmasaydın yazabilir miydin o şiiri
Sevebilir miydin ya da gökyüzünü
Kuşlar uçar mıydı böyle özgürce
Nerden ilham alırdın Can baba sevmeseydin
Sessizdir gözyaşları, bir ölü kadar sessiz
Haykırır gözyaşları, bir sağır gibi hissiz
Bazen bir gözyaşıdır
Kapımızdaki savaş gürültüsünü bastıran
Bir gözyaşıdır
Bizi dar kalıplarımızdan kurtaran,
Daha uzaksın sanki, biraz daha uzak
Belki ordasın, yanımdasın, gitmedin
Hatta her şey yolunda
Ama sanki uzaksın, biraz daha uzak
Alıştım sıcaklığına, yakınlığına, ışığına
Felaket tellalıyım, belki de bir bilim insanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!