Seyrüsefer Şiiri - Önder Özkaran

Yüzüm solgun, dudaklarım sessiz
Bugün hüzün kokuyor çiçekler
Artık zaman, taş kadar değersiz
Gelmeyecek beklediğim huzur artık
Kapılarım örtük, pencerelerim kırık

Suların tadı başka, başka bu deniz
Dalgaların sesi dingin değil bugün
Yılların alnıma çizdiği o kıvrımlı iz
Sürülmüş tarlalarda, filizlenmiş hüzün
Sokaklarda dolaşan şen şakrak çocuk
Nerde şimdi oyuncağımız, nerde unuttuk

Siyahın rengi bürünüyor artık beyaza
O kadar güzel yağmıyor kar tanesi
Beyaz giyen herkes giriyor mezara
Renkleri soluyor, bitiyor artık hikayesi
Yazmayın, uğraşmayın kırılan kalemler
Kitaplar okundu, kapandı o defterler

En tatlı şey hayatta, şimdi bir çocuğun
Dalgalı saçlarını okşamak parmaklarımla
Ben yokum, kimse yok, tadı kaldı yokluğun
Bir başıma oturduğum, katıksız soframda
Hayat demli bir yalan, bozuluyor tadı bekledikçe
Gidesi geliyor insanın, bir bir gidenleri gördükçe