Şeyma Daldallı Şiirleri

7

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Şeyma Daldallı

Omuzlar bir ağırlıkla öne eğildi.
Bir anda tonlarca yük kondu.
Kovmaya çalıştın, gitmedi.
Bekledin, azalmadı aksine çoğaldı.
Kalbine oturdu, acıttı.
Boğazında bitti kanattı.

Devamını Oku
Şeyma Daldallı

Şehirde koca yalnızlık!
Adım adım çoğalıyor.
Bir gölge misali
Her an ensemizde dolanıyor.
Ey güneş...
Durma tepede,

Devamını Oku
Şeyma Daldallı

Köprü, insan ve yansıma.
Çalan bir mızıkadan çıkan
Gizli bir tümce gibi saklanıyor gölge.
Hangi taraftan bakarsan bak güneş yönünü çeviriyor.
Bulutlar niçin dizilmiş böyle?
Bir ipin üstünde cambazlık edercesine.

Devamını Oku
Şeyma Daldallı

Beyazı kimliğinde özenle taşır bulut.
Gece çekilir gökten kişiliği kaybolmasın diye.
Kaçar siyahın en koyulmuş hallerinden.
Ve kaçmaca kovalamacaya dönüşür birden.
Siyah, soluksuz kovalar yorgun beyazı
Yorucu olan bu ilerleyiş

Devamını Oku
Şeyma Daldallı

Kağıt küskün,
Kalem yılmış.
Parmaklar ölü bir bedene ait.
Hiçbir şey eskisi gibi değil.
Etrafta anıların cesetleri kokuyor.
Pervasızca geçen zaman

Devamını Oku
Şeyma Daldallı

Kışta kalmış kalpler
Daima buzla kaplıdır.
Böylelikle duygular görünmez.
Buz şeffaf bir kalkandır.
Kalp ve buz yan yana
Buz kalbi kaplayan bir yara

Devamını Oku
Şeyma Daldallı

Susuyorsun ve susuyorum.
Dilimde bağıramadıklarım kalıyor.
Boğazımda takılan bu çığırış
Her defasında ince bir yoldan
Göğsüme inip oraya kuruluyor.
Bastıramıyorum.

Devamını Oku